Η αγάπη δεν έχει όρια…

Πολλές φορές ο γέροντάς του αποσυρόταν νωρίς στο κελί του λόγο αδιαθεσίας. Ο μοναχός δεν προλάβαινε να πάρει την ευχή του μετά το απόδειπνο.   Οι υπόλοιποι μοναχοί φεύγανε στα κελιά τους. Αυτός όχι.
Πήγαινε στην πόρτα του κελιού του γέροντός του, έβαζε μία μετάνοια και φιλούσε το πόμολο της πόρτας.Αυτό είναι ταπείνωση,υπακοή, αυτό είναι δόσιμο, αυτό είναι σεβασμός…Φιλούσε το πόμολο που ακούμπησε ο γέροντάς του για να πάρει ευλογία.Όχι, δεν είναι ακραίο παράδειγμα.Διότι η αγάπη δεν έχει άκρα, δεν έχει όρια…
αρχιμ.Παύλος Παπαδόπουλος.

Ι.Μ. Βεροίας

αν σας άρεσε το άρθρό κοινοποιήστε το:

Πρόσφατα άρθρα

«Ησαϊα χόρευε, η Παρθένος έσχεν εν γαστρί…»: Γιατί ψάλλεται κατά το μυστήριο του γάμου;

Ησαϊα χόρευε, η Παρθένος έσχεν εν γαστρί, και έτεκεν υιόν τον Εμμανουήλ, Θεόν τε και άνθρωπον, Ανατολή όνομα αυτώ, όν μεγαλύνοντες, την Παρθένον μακαρίζομεν, ψάλλεται

διαβάστε περισσότερα »
Χρονολογικό αρχείο

Φόρμα επικοινωνίας

Εορτολόγιο