Δύο ιστορίες για τη συγχωρητικότητα.1η Το πάθημα του ιερέα που δεν συγχωρούσε. 2η Το πάθημα του καλού οικογενειάρχη που δεν συγχωρούσε.

Το πάθημα του ιερέα που δεν συγχωρούσε
Στην Αντιόχεια της Ανατολής, στα χρόνια του αυτοκράτορα Ουαλεριανού, ζούσαν ο ιερέας Σαπρίκιος και ένας φίλος του, ο Νικηφόρος. Ο Νικηφόρος είχε για πνευματικό οδηγό τον ιερέα Σαπρίκιο. Όμως ο διάβολος μίσησε την φιλία των δύο αυτών πνευματικών αδελφών.

Κάποια συκοφαντία που έφτασε στα αυτιά του ιερέα Σαπρικίου ήταν ικανή να διαλύσει τον χριστιανικό τους σύνδεσμο. Κύριος φταίχτης της συκοφαντίας θεωρήθηκε ο Νικηφόρος και γι’ αυτό ο Σαπρίκιος τον μίσησε θανάσιμα.

Πολλές φορές ο Νικηφόρος προσπάθησε να τον πλησιάσει, αλλά μάταια. Ο Σαπρίκιος δεν άκουγε κουβέντα. Κι όσο περνούσε ο καιρός, τόσο πείσμωνε ο ιερέας.

Τότε ξέσπασε στα μέρη της Ανατολής ένας τρομερός διωγμός σε βάρος των Χριστιανών. Ανάμεσα στους Χριστιανούς που έπιασαν ήταν και ο ιερέας Σαπρίκιος. Τον βασάνισαν για ν’ αρνηθεί την πίστη του. Τον έφεραν μπροστά στο χρυσό είδωλο του Δία, μα εκείνος αρνήθηκε να θυσιάσει. Και τον έριξαν στην φυλακή, όπου συνέχισαν να τον βασανίζουν περισσότερο.

Ο Νικηφόρος βλέποντας τα μαρτύρια του ιερέα, με αρκετά χρήματα έπεισε τον φύλακα να τον αφήσει να μπει στο κελλί της φυλακής για να ζητήσει συγχώρεση και πάλι από τον Σαπρίκιο. Κλαίγοντας ο Νικηφόρος τον παρακαλούσε, αλλά εκείνος δεν τον συγχωρούσε με τίποτα.

Την άλλη μέρα ο δήμιος διάβαζε τη θανατική καταδίκη του ιερέα και ετοίμαζε το ξίφος του για να τον αποκεφαλίσει. Ανάμεσα στο πλήθος που είχε μαζευτεί ήταν κι ο Νικηφόρος, που φώναζε δυνατά στον Σαπρίκιο ζητώντας του συγχώρεση την τελευταία εκείνη στιγμή.

Ο Σαπρίκιος και πάλι αρνιόταν. Αλλά ο Θεός, που δεν θέλει τέτοιους μάρτυρες, πήρε τη χάρη Του από τον Σαπρίκιο κι ο ιερέας μπροστά στον δήμιο αρνήθηκε ότι ήταν Χριστιανός και θυσίασε στα είδωλα.

Το πλήθος έμεινε στη θέση του παγωμένο. Ο Νικηφόρος σάστισε. Γύρισε το βλέμμα του στον ουρανό και είδε έναν Άγγελο έτοιμο να στεφανώσει τον μάρτυρα. Μα όταν ο Σαπρίκιος αρνήθηκε τον Χριστό, το στεφάνι παρέμεινε εκεί, περιμένοντας κάποιο μάρτυρα καινούριο.

Τότε ο Νικηφόρος πετάχτηκε από το πλήθος και φώναξε στο δήμιο:

-Ο Χριστός θέλει σήμερα ένα μάρτυρα. Είμαι Χριστιανός! Εμπρός, τι περιμένεις; Αποκεφάλισέ με!

Κι έτσι τη θέση του Σαπρικίου πήρε ο Άγιος Νικηφόρος.

Το πάθημα του καλού οικογενειάρχη που δεν συγχωρούσε
«Άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών…»
Ένας ευσεβής οικογενειάρχης από την Ανατολή, ο Γεώργιος, επισκέφθηκε τον αββά Σιλουανό, για να τον συμβουλευτεί σχετικά με κάτι που τον απασχολούσε.

Τον τελευταίο καιρό είχε προβλήματα με έναν γείτονά του, που του έκανε ζημιές στο κτήμα του. Για όλες τις ταλαιπωρίες ο Γεώργιος έκανε υπομονή και τις ξεπερνούσε με την προσευχή του στο Θεό.

Όσο περνούσαν όμως οι μέρες ο γείτονας γινόταν όλο και χειρότερος. Η υπομονή του Γεωργίου στο τέλος εξαντλήθηκε και πήρε την απόφαση να πάει το γείτονά του στα δικαστήρια.

Θέλησε να ρωτήσει γι’ αυτό τον αββά Σιλουανό. Στην εξομολόγησή του ο Γεώργιος αποκάλυψε στο Γέροντα το πρόβλημά του και την απόφασή του να πάει τον σκληρόκαρδο γείτονα στα δικαστήρια.

Ο γέροντας, σιωπηλός και ατάραχος, του λέει:

– Κάνε όπως θέλεις, παιδί μου.

– Δεν νομίζεις όμως, Γέροντα, ότι αν τιμωρηθεί αυστηρά θα ‘ναι πιο δίκαιο;

– Κάνε ό,τι σε αναπαύει, απάντησε ο Γέροντας με αδιαφορία.

– Θα ‘ναι καλύτερα και για την ψυχή του, ε Αββά; Ρώτησε ο Γεώργιος, μα ο Γέροντας δεν απάντησε.

– Τότε λοιπόν να πηγαίνω σιγά-σιγά, είπε ο Γεώργιος, να μην κουράζω άλλο την αγάπη σου.

Θα φύγω για το δικαστή κατευθείαν.

– Στάσου λίγο, παιδί μου. Μη βιάζεσαι τόσο, είπε ο Γέροντας. Έλα να προσευχηθούμε πρώτα, να ευλογήσει ο Θεός την πράξη σου.

– Σηκώθηκε ο Γέροντας και πήρε τον Γεώργιο και στάθηκαν μπροστά στην εικόνα του Παντοκράτορα.

Αφού έκανε τον σταυρό του ο Αββάς, άρχισε να λέει:

«Πάτερ ημών, ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά σου• ελθέτω η βασιλεία σου• γενηθήτω το θέλημά σου ως εν ουρανώ και επί της γης. Τον άρτον ημών τον επιούσιον δός ημίν σήμερον και μη αφίης ημίν τα οφειλήματα ημών, ως ουδέ ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών».

Στα τελευταία αυτά λόγια της προσευχής του αββά Σιλουανού ο Γεώργιος φώναξε:

-Μα, γέροντα, δε λέει έτσι η Κυριακή Προσευχή. Μήπως κάνετε κάποιο λάθος;

-Πραγματικά, παιδί μου, δεν λέει έτσι η Κυριακή Προσευχή, είπε με σταθερή φωνή ο Αββάς.

Έτσι όμως είναι η πραγματικότητα. Αφού εσύ αποφάσισες να παραδώσεις τον αδελφό στη δικαιοσύνη, εγώ δεν μπορώ να κάνω άλλη προσευχή για σένα.

Ο Γεώργιος έμεινε άφωνος! Πήρε ευχή και επέστρεψε στο σπίτι του. Τα λόγια του Αββά χαράκτηκαν βαθιά στην ψυχή του. Ο Γεώργιος συνέχισε την ενάρετη ζωή του επαναλαμβάνοντας το δίδαγμα του Αββά Σιλουανού: «Άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών…»

 askitikon.eu

αν σας άρεσε το άρθρό κοινοποιήστε το:

Πρόσφατα άρθρα

Ιερά Πανήγυρις Κυριακή της Σαμαρείτιδος- Αγίας Φωτεινής. (1 & 2 Ιουνίου)

Αγαπητοί αδελφοί, την 1η και την 2α Ἰουνίου 2024, Κυριακή της Σαμαρείτιδος – Αγίας Φωτεινής πανηγυρίζει ο Μητροπολιτικός Ιερός Ναός μας. Η Κυριακή της Σαμαρείτιδος είναι η δεύτερη εορτή της Αγίας Φωτεινής κατα την οποία πραγματοποιείται και λαμπρή Λιτάνευση της Ιεράς Της Εικόνος. Η πρώτη εορτή της Αγίας είναι την 26η Φεβρουαρίου όπου τιμάμαι την μνήμη της μαζί με τις 5 αδελφές και τους 2 υιούς Της. Θα θεωρήσουμε εξαιρετική τιμή την συμμετοχή σας στις Ιερές Ακολουθίες κατά το ακόλουθο πρόγραμμα: Σάββατο 1η Ἰουνίου 2024 – Παραμονή τῆς Ἑορτῆς Πρωί, Ὥρα 7. Ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου καί Θεία Λειτουργία. Ἑσπέρας, Ὥρα 7. Μέγας Πανηγυρικός Ἑσπερινός μετ’ ἀρτοκλασίας και θείου κηρύγματος ὑπό τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Ἀναστασίου Τασοπούλου Πρωτοσυγκέλλου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας. Κυριακή 2α Ἰουνίου 2024 – Ἀνήμερα τῆς Ἑορτῆς Πρωί, Ὥρα 6:30. Ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου καί Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία μετά θείου κηρύγματος ἱερουργοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ.κ. ΔΑΝΙΗΛ. Ἑσπέρας, Ὥρα 7. Μεθεόρτιος Ἑσπερινός κα Ιερᾶ Παράκληση στήν Ἁγία Φωτεινή ὑπό τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π. Καλλινίκου Νικολάου Ἱεροκήρυκος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας. Ὥρα 8:30. Λιτάνευσις τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος. Διαδρομή Λιτανείας τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος διά τῶν ὁδῶν: Ἁγίας Φωτεινῆς – Ἀμαλθείας – Προύσσης – Ἀϊδινίου – Εὐαγγελιστρίας – Ἱερός Ναός. Σάββατο 8η Ἰουνίου 2024 – Ἀπόδοση τῆς Ἑορτῆς τῆς Σαμαρείτιδος Ὥρα 7 π.μ. Ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου, Θεία Λειτουργία καί Ἐνοριακό Μνημόσυνο Λεωφορεῖα: 206 & 237: Ἀπό Δάφνη καί Ἡλιούπολη, 212: Ἀπό Δάφνη, Καρέα καί Βύρωνα. 856: Ἀπό Αἰγάλεω, Ὁμόνοια καί Σύνταγμα. 140: Ἀπό Βύρωνα, Ἡλιούπολη, Καισαριανή, Ζωγράφου καί Ἀργυρούπολη (Στάση Ἡλιουπόλεως & Πλατεία Ἡρώων).  

διαβάστε περισσότερα »

Έχει καταντήσει να είναι η Ορθοδοξία μία θρησκεία, που ο Θεός αλλάζει διαθέσεις!

  Αν ψάξετε στην Παπική ή στην Προτεσταντική παράδοση, αυτή η επωνυμία για τον Χριστό, ως ιατρό, δεν υπάρχει πουθενά! Ο Χριστός μόνο στην Ορθόδοξη παράδοση αποκαλείται ιατρός. Γιατί όμως αυτή η παράδοση έσβησε από τους Παπικούς και τους Προτεστάντες και, όταν τους μιλάμε για θεραπευτική αγωγή, ξαφνιάζονται; Διότι η ανάγκη της καθάρσεως και του φωτισμού, η ανάγκη της εσωτερικής αλλαγής έφυγε από τους ανθρώπους αυτούς στην δική τους Θεολογία. Γι αυτούς εκείνος που αλλάζει δεν είναι ο άνθρωπος, αλλά ο Θεός! Ο άνθρωπος γι’ αυτούς δεν αλλάζει. Το μόνο πράγμα που κάνει ο άνθρωπος γι αυτούς είναι ότι γίνεται καλό παιδί. Και όταν ο άνθρωπος από κακό παιδί που ήταν γίνη καλό παιδί, τότε ο Θεός τον αγαπά. Διαφορετικά, τον αποστρέφεται! Αν παραμένη ή γίνεται κακό παιδί, τότε ο Θεός δεν τον αγαπά! Δηλαδή, αν ο άνθρωπος γίνη καλό παιδί, τότε αλλάζει και ο Θεός και γίνεται καλός. Και από εκεί που δεν τον αγαπούσε, τώρα τον αγαπά ! Όταν ο άνθρωπος γίνεται κακό παιδί, ο Θεός θυμώνει και, όταν ο άνθρωπος γίνεται καλό παιδί, ο Θεός χαίρεται! Αυτό δυστυχώς γίνεται στην Ευρώπη. Αλλά το κακό είναι ότι αυτό δεν γίνεται μόνο στην Ευρώπη, αλλά γίνεται και στην Ελλάδα και σε πολλούς μέσα στην Εκκλησία αυτό το πνεύμα επικρατεί. Έχει καταντήσει να είναι η Ορθοδοξία μία θρησκεία, που ο Θεός αλλάζει διαθέσεις! Όταν ο άνθρωπος είναι καλός, ο Θεός τον αγαπάει. Και όταν είναι κακός, ο Θεός δεν τον αγαπάει. Ο Θεός δηλαδή τιμωρεί και βραβεύει! Οπότε η ουσία της Ορθοδοξίας σήμερα είναι μία ηθικολογία στην Ελλάδα. Αυτά δεν διδάσκανε τα Κατηχητικά στα παιδιά και οι παραεκκλησιαστικές Οργανώσεις, που έχουν Δυτικά πρότυπα και διέβρωσαν το Ορθόδοξο πνεύμα; π. Ιωάννης Ρωμανίδης

διαβάστε περισσότερα »

Όταν ένας προχωράει πνευματικά δεν ωφελεί μόνον τον εαυτό του αλλά βοηθάει και τον άλλον.

Όταν ένας άνθρωπος ή ένα σύνολο ανθρώπων έχει αγωνιστικό πνεύμα, αυτό πολύ βοηθάει. Γιατί, όταν ένας προχωράει πνευματικά, δεν ωφελεί μόνον τον εαυτό του, αλλά βοηθάει και τον άλλον που τον βλέπει. Και ένας που είναι χαλαρός, πάλι το ίδιο, επιδρά και στους άλλους. Όταν ο ένας χαλαρώνει, ο άλλος χαλαρώνει τελικά, χωρίς να το καταλαβαίνουν, δεν μένει τίποτε. Γιʹ αυτό το αγωνιστικό πνεύμα πολύ θα βοηθήσει μέσα σʹ αυτήν την χαλάρωση που υπάρχει. Αυτό θα πρέπει να το προσέξουμε πολύ, γιατί έφθασαν δυστυχώς σε τέτοιο σημείο οι σημερινοί άνθρωποι, που κάνουν και νόμους ακόμη χαλαρούς και τους επιβάλλουν και στους αγωνιζομένους να τους εφαρμόσουν. Γιʹ αυτό οι αγωνιζόμενοι όχι μόνο δεν πρέπει να επηρεάζονται από το κοσμικό πνεύμα, αλλά και να μη συγκρίνουν τον εαυτό τους με τους κοσμικούς και νομίζουν ότι είναι άγιοι και μετά χαλαρώνουν και γίνονται χειρότεροι και από τους πιο κοσμικούς. Στην πνευματική ζωή δεν θα βάλει κανείς για πρότυπό του τους κοσμικούς αλλά τους Αγίους. Καλά είναι να παίρνει κάθε αρετή και να βρίσκει τον Άγιο που την είχε, να μελετά τον βίο του, και τότε θα βλέπει ότι δεν έχει κάνει τίποτε και να προχωράει με ταπείνωση. Στο στάδιο αυτοί που τρέχουν, δεν κοιτάζουν πίσω να δουν που βρίσκονται οι τελευταίοι, γιατί, αν το κάνουν, θα μείνουν αυτοί τελευταίοι. Όταν προσπαθώ να μιμηθώ τους προχωρημένους, η συνείδηση λεπτύνεται. Όταν όμως βλέπω τους πίσω, δικαιολογώ τον εαυτό μου και λέω ότι δεν είναι σπουδαία τα σφάλματά μου εν συγκρίσει με τα δικά τους. Επαναπαύομαι στον λογισμό μου ότι υπάρχει και ο κατώτερός μου. Έτσι πνίγω την συνείδησή μου ή καλύτερα, καταλήγω να έχω μία καρδιά σοβαντισμένη, αναίσθητη. Αγ. Παϊσίου Αγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Α’ «Με Πόνο και Αγάπη»

διαβάστε περισσότερα »

Πρόγραμμα Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδας και Αγίου Πάσχα 2024.

Ἐρχόμενος ὁ Κύριος, πρός τό ἑκούσιον Πάθος. Οι Ακολουθίες της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδος στον Ιερό Ναό μας θα τελεσθούν σύμφωνα με το ακόλουθο πρόγραμμα. ΄΄Εμπρός λοιπόν και ημείς, αφού καθαρίσουμε την διάνοιά μας (από πάσα κακή σκέψιν), ας βαδίσουμεν μαζί με Αυτόν και ας σταυρωθούμεν μαζί Του και χάριν Αυτού ας νεκρώσουμεν τον εαυτόν μας ως προς τας ηδονάς του βίου, δια να ζήσουμεν αιωνίως μαζί με Αυτόν.” Καλή και ευλογημένη Ανάσταση.

διαβάστε περισσότερα »
Χρονολογικό αρχείο

Φόρμα επικοινωνίας

Εορτολόγιο