Ο Χριστιανός, η τηλεόραση και η τηλοψία

Όπου και όποτε γινόταν συζήτηση για την τηλεόραση και την τηλοψία και για τη σχέση που μπορεί να έχει με αυτά τα πράγματα ένας άνθρωπος που αγωνίζεται για τη σωτηρία της ψυχής του, καθόμουν και σκεφτόμουν πάντοτε, θέλοντας να δώσω κάποια λύση ξεκάθαρη και οριστική.

Σκεφτόμουν, διότι δεν με ανέπαυε οποιοδήποτε επιχείρημα, που πραγματικά μπορεί να ήταν λογικό, για να με πείσει πως είναι αναγκαία η τηλεόραση- αυτή η τηλεόραση που λειτουργεί στη χώρα μας- στην καθημερινότητά μας.
Για την τηλεόραση και το ρόλο της στη ζωή του σύγχρονου ανθρώπου έχουν γραφτεί τα πάντα από ειδικούς. Δεν θα μας απασχολήσουν καθόλου. Δεν υπάρχει λόγος να ξοδευτεί χρόνος για να τα μελετήσουμε. Διότι είναι ξεκάθαρο το φαινόμενο, άρα και το συμπέρασμα: Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ.

Όλα ξεκινούν από τις υπαρξιακές ανησυχίες που έχει ο άνθρωπος και την επιθυμία να δίνει λύσεις σ` αυτές. Ποιο είναι το ζητούμενο σ` αυτήν τη ζωή, εν τέλει, για τον άνθρωπο γενικά, αλλά πιο συγκεκριμένα για τον άνθρωπο του Θεού; Γιατί ζει ο άνθρωπος σ` αυτήν τη ζωή; Ζει για να αγωνιστεί και με τη χάρη του Θεού να καθαριστεί και να ετοιμαστεί για την άλλη ζωή, τη ζωή στην αιώνια μακαριότητα ή να ζήσει γι` αυτά τα πρόσκαιρα και μετά όλα τελείωσαν; Σ` αυτό το ερώτημα συμπεριλαμβάνεται και η απάντηση στο θέμα μας.
Ερχόμαστε λοιπόν σ` εκείνον που πιστεύει και θέλει να ζήσει παρουσία Χριστού, εμπειρία Αγιοπνευματική, θεία Χάρη. Αυτός έχει ανάγκη να αποφύγει κατά το δυνατόν εικόνες, ακούσματα, ερεθίσματα, προκλήσεις, που βλάπτουν πνευματικά. Αφορμές για τη διάπραξη της αμαρτίας. Άσκοπες, βλαπτικές πληροφορίες και αναστατώσεις, που έχουν σχέση με πρόσωπα και καταστάσεις, ώστε με περισσότερη ευκολία να πλησιάσει το Χριστό δια της ασκήσεως και των όπλων της Εκκλησίας.

Προφανέστατα πηγή και φορέας τέτοιων εμπειριών και προκλήσεων, που αποπροσανατολίζουν απολύτως το νου και την καρδιά από τα θεία, είναι η τηλεόραση. Και όχι μόνο. Προβάλλει έναν κόσμο, ο οποίος δεν ακουμπάει καθόλου τις πνευματικές εν Χριστώ διαστάσεις. Αντίθετα, τις απαξιώνει καταφανέστατα σε τέτοιο βαθμό, που νιώθουμε την ανάγκη κάθε φορά που βρισκόμαστε μπροστά της να αναφωνούμε με ιερή αγανάκτηση: «τίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ; τίς δὲ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος; τίς δὲ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαρ; ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου;». (Β΄Κορ. 6, 14-15) Σε τι μπορεί λοιπόν να τον ωφελήσει η τηλεόραση εν τοιαύτη περιπτώσει; Σ` αυτό το ερώτημα ας απαντήσουμε κι εμείς με ένα άλλο ερώτημα, από το οποίο θα προκύψει η απάντηση και μάλιστα αβίαστα.

Ας υποθέσουμε πως υπάρχουν στην Ελλάδα είκοσι τηλεοπτικά κανάλια πανελλήνιας εμβέλειας, τα οποία λειτουργούν και προβάλλουν συνεχώς είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο το καθένα. Άρα έχουμε σύνολο ωρών προβολής 20×24= 480 ώρες (περίπου πεντακόσιες) σ` ένα εικοσιτετράωρο. ΕΡΩΤΗΣΗ: Πόσες από αυτές αναφέρονται στο Χριστό, στην Εκκλησία του και στην πνευματική ζωή; Στους αγίους και στην καθοδήγησή τους για σωστή πνευματική πορεία; Σε θέματα, που βοηθούν να γίνουμε πιο θερμοί στην πίστη και να προκόψουμε, για να έχουμε προϋποθέσεις ελπίδας σωτηρίας; Στην πίστη και στην προσδοκία της άλλης ζωής; Όχι μία, αλλά ούτε λίγα λεπτά της ώρας. Κι αν γίνεται καμιά αναφορά στην πίστη, στο Χριστό ή στην Εκκλησία του, θα έχει περιεχόμενο απαξιωτικό, ειρωνικό ή υβριστικό.

Θα ρωτήσετε: « Πού ζούμε; Αυτή είναι η δουλειά της τηλεόρασης; Να δείχνει αγιωτικά και να μιλάει για Θεούς και τα τοιαύτα;» Ακριβώς αυτό θέλουμε να πούμε. Αν δεν είναι τουλάχιστον και αυτή η δουλειά της, τότε ο αγωνιζόμενος χριστιανός, ποια σχέση μπορεί να έχει μαζί της;

Επίσης κάτι ακόμη πολύ σημαντικό. Χωρίς να νιώθουμε καμιά εμπάθεια για τα πρόσωπα που προβάλλονται (είναι υπάλληλοι εργαζόμενοι και ζουν τις οικογένειές τους), είναι ξεκάθαρο πως σκοπός των οργάνων της τηλεόρασης είναι η αναστάτωση της ψυχής του ανθρώπου παντοιοτρόπως. Διότι, αυτή η αναστάτωση φέρνει τη θέαση και τη δουλική εξάρτηση. Ναι, αλλά αυτή η αναστάτωση είναι εκ του πονηρού, διότι το θεϊκό προκαλεί αίσθηση ειρήνης και γαλήνης στην ψυχή, ενώ το του διαβόλου εσωτερική ακαταστασία, καταφθείρουσα ηδονή, τρόμο, αγωνία, ανασφάλεια και τα παρόμοια. «Οὐ γάρ ἐστιν ἀκαταστασίας ὁ Θεὸς, ἀλλὰ εἰρήνης».(Ά Κορ. 14,33) Είναι ξεκάθαρο πως αυτό γίνεται συστηματικά από την τηλεόραση και ιδιαίτερα σε δύσκολες ώρες, όπως χαρακτηριστικά στις ημέρες μας.

Λοιπόν; Μιλάνε οι αριθμοί και η λογική; Αν ναι, τότε γιατί να καθίσει ο χριστιανός να παρακολουθήσει τηλεόραση; Ποιο το όφελος; Η καρδιά τι έχει να πάρει, για να δώσει στο Σωτήρα της; ΤΙΠΟΤΑ. Μάλλον να ζημιωθεί. Να χάσει το χρόνο τον πολύτιμο από έναν πονηρό, αισχρό και ασεβή κλέφτη και να μην μπορέσει να τον αξιοποιήσει σωτηριωδώς. Κρίμα τέτοιος χρόνος.

Όσο για τη συνηθισμένη έκφραση: «Έτσι που μας κάνανε…», εννοώντας την τηλεόραση, είναι εν πολλοίς αδικαιολόγητη. Δεν μπορούν να μας κάνουνε, αν δε θέλουμε, αν δεν έχουμε σχέση με την τηλεθέαση, αν διαθέτουμε το χρόνο μας σε δημιουργικές ενασχολήσεις, αν έχουμε πρότυπα, αν ζούμε κατά συγκεκριμένο τρόπο με καθοδήγηση πνευματική. Έχουμε ευθύνη ακόμη και για το ότι υπάρχει η τηλεόραση, όπως υπάρχει.

Θα τεθεί βέβαια η ένσταση: «Ζούμε μέσα στον κόσμο και χρειάζεται να ενημερωνόμαστε». Όχι. Όχι από την τηλεόραση. Υπάρχουν άλλοι τρόποι. Πιο ανώδυνοι και ακίνδυνοι. Τους γνωρίζουμε. Είναι και εκ παραδόσεως γνωστοί και συνεχίζουν να υπάρχουν. Εξάλλου δεν είναι για την ενημέρωση η δουλειά της τηλεόρασης. Το είπαμε. Άλλος είναι ο σκοπός της λειτουργίας της. Αλλά δυστυχώς έχουμε αναγάγει και την ενημέρωσή μας για την επικαιρότητα σε σημαντικό και δυσανάλογα μεγάλο ρυθμιστή της ζωής μας, ως να είναι αυτή που θα δώσει τη μαγική λύση των τρεχόντων, λησμονώντας το Θεό και τη θεία του Πρόνοια. Αυταπάτη, που βολεύει τους τηλεκατέχοντες.

Η τηλεόραση είναι δηλητηριώδες εμβόλιο, με το οποίο εμβολιάζεται, χωρίς να το καταλαβαίνει ο άνθρωπος και δηλητηριάζεται θανάσιμα. Γι` αυτό δεν κόβεται σιγά σιγά αλλά αποφασιστικά. Τώρα. Τέρμα η τηλεόραση. Τέτοια τηλεόραση να λείπει. Δεν είναι λογικό να την κατηγορούμε. Αφού ο σκοπός της είναι δεδομένος, προσχεδιασμένος. Την έχει στα χέρια του ο εξαποδώς. Αυτή τη δουλειά της κι εμείς τη δουλειά μας. Δηλαδή την πετάμε στα σκουπίδια.

Τέτοια τηλεόραση δεν είναι μόνο αξιοκατηγόρητη αλλά κυρίως αξιοπεριφρόνητη.

του Σάββα Ηλιάδη, δάσκαλου

Πηγή:   ekklisiaonline.gr

αν σας άρεσε το άρθρό κοινοποιήστε το:

Πρόσφατα άρθρα

Αθωώθηκε πανηγυρικά ο π. Αναστάσιος Γκοτσόπουλος για την τέλεση της Θείας Λειτουργίας.

  Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πατρών αποφάσισε ομόφωνα την αθώωση του π. Αναστασίου Γκοτσόπουλου για τη Θεία Λειτουργία που τέλεσε στις 25 Μαρτίου 2020, ανήμερα της εορτής του Ευαγγελισμού στον Ι. Ν. Αγ. Νικολάου Πατρών. Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Εισαγγελέας συμφώνησε με τους ισχυρισμούς των δικηγόρων Γ. Ιατρού και Ι. Χατζηαντωνίου περί αντισυνταγματικότητας της ΚΥΑ, που απαγόρευε την τέλεση κάθε ιεροπραξίας για 20 μέρες κατά την περίοδο του κορονοϊού. Οι δικαστές συμφώνησαν πλήρως με την πρόταση του Εισαγγελέα, ωστόσο βασίστηκαν και στη σύγκρουση καθηκόντων. Με την ανακοίνωση της απόφασης, το ακροατήριο ξέσπασε σε παρατεταμένο χειροκρότημα. Θυμίζουμε ότι το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Πατρών είχε καταδικάσει στις 10 Οκτωβρίου 2022 τον π. Αναστάσιο σε οκτώ μήνες φυλάκιση με αναστολή, με την κατηγορία για παραβίαση της ΚΥΑ, σύμφωνα με την οποία είχε απαγορευτεί η τέλεση κάθε ιεροπραξίας. Ο ίδιος είχε ασκήσει έφεση. Στα Δικαστήρια της Πάτρας παρευρέθηκε πλήθος πιστών, κληρικών, μοναχών και λαϊκών, προκειμένου να εκφράσουν τη συμπαράστασή τους προς τον κληρικό της Μητροπόλεως Πατρών. Στην απολογία του ο π. Αναστάσιος τόνισε ότι ως Χριστιανός Ορθόδοξος, ως Ορθόδοξος κληρικός και ως Έλληνας πολίτης δεν μπορεί να αποδεχθεί την καθολική απαγόρευση τέλεσης της Θείας Λειτουργίας, όπως είχε αποφασιστεί για 20 περίπου μέρες εν μέσω πανδημίας. Συγκεκριμένα, επισήμανε: «Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή με κανένα τρόπο και για κανένα λόγο απαγόρευση τέλεσης Θ. Λ. έστω και για μία ημέρα. Κατάργηση της Θ. Λ. έστω και προσωρινή, έστω και μίας ημέρας, σημαίνει κατάργηση της ίδιας της Εκκλησίας. Παρόμοια διάταξη νόμου, ολοσχερούς απαγόρευσης της Θ. Λατρείας, δηλαδή ποινικοποίησης της τέλεσης της Θ. Λειτουργίας, ίσχυε στην Ευρώπη μέχρι το 311 μ.Χ. (θάνατος Διοκλητιανού) και στην Αλβανία του Ενβὲρ Χότζα (1967-1990)! Ούτε ο Μωάμεθ ο Πορθητής ούτε ο Λένιν ούτε ο Στάλιν τόλμησαν τέτοια ασέβεια εναντίον του ίδιου του εσώτατου πυρήνα της Εκκλησίας, του Μυστηρίου της Θ.Ευχαριστίας, που τόλμησε η Ελληνική Δημοκρατία!» Έκλεισε δε την απολογία του με τα εξής λόγια: «Αν αυτό ήταν έγκλημα αναλαμβάνω την ευθύνη. Αν η συνείδηση και η περί δικαίου αντίληψή Σας με θεωρεί ένοχο, καταδικάστε με! Αποδέχομαι την τιμή αυτή, τη μεγάλη τιμή της καταδίκης επειδή έπραξα ως Ορθόδοξος ιερέας το καθήκον μου». Νωρίτερα, ο ιερέας και ιατρός π. Ευάγγελος Παπανικολάου που παρέστη ως μάρτυρας, ανέφερε ότι ιερέας που δε λειτουργεί στην εορτή του Ευαγγελισμού, δεν είναι ιερέας. Πρόσθεσε δε ότι και στο Καμερούν που διακονεί ως κληρικός, ουδέποτε καταργήθηκε η Θεία Λειτουργία, παρά το γεγονός ότι πολλές επιδημίες εκεί είναι σε έξαρση. Πηγή: eeod.gr

διαβάστε περισσότερα »

Διαφέρει ο Αγιασμός της παραμονής των Θεοφανείων από τον Αγιασμό ανήμερα της εορτής;

  Και στις δύο ημέρες, παραμονή και ανήμερα των Θεοφανείων, τελείται η Ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού. Δεν τίθεται θέμα ποιος είναι αγιότερος και ποιος λιγότερο άγιος, καθώς και οι δύο τύποι αγιασμού είναι αγιασμένοι από τη ζωοποιό χάρη του αγίου Πνεύματος. Ο Αγιασμός που τελείται την παραμονή και ανήμερα της γιορτής των Θεοφανείων είναι ακριβώς ο ίδιος. Ο Μεγάλος Αγιασμός φυλάσσεται όλο το χρόνο στο Ναό, σε ειδική φιάλη. Σκοπός της πράξης αυτής είναι η διευκόλυνση των πιστών και η εξυπηρέτηση των αναγκών τους: όταν κάποιος είναι ασθενής «εις αγιασμόν και ίασιν ψυχής τε και σώματος» και στην περίπτωση που κάποιος χριστιανός δεν μπορεί να μεταλάβει το Σώμα και το Αίμα του Χριστού γιατί διατελεί κάτω από κάποιο παιδαγωγικό επιτίμιο του πνευματικού του. Ο Μέγας Αγιασμός σε καμία περίπτωση δεν δύναται να υποκαταστήσει τη μετάληψη του Σώματος και Αίματος του Κυρίου στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Δεν θεωρείται υποκατάστατο, ούτε όμοιο και ισότιμο. Απλώς δίδεται ως μία παρηγοριά στους χριστιανούς που δεν μπορούν να κοινωνήσουν και για να ενισχυθούν στον αγώνα τους για την μετάνοια. Ο Μέγας Αγιασμός δύναται να φυλάσσεται κατ’ οίκον προς εξυπηρέτηση των αναγκών των πιστών. Αυτό αναφέρεται ρητώς στο κείμενο της Ακολουθίας: «ίνα πάντες οι αρυόμενοι και μεταλαμβάνοντες έχοιεν αυτό προς ιατρείαν παθών, προς αγιασμόν οίκον, προς πάσαν ωφέλειαν επιτήδειον» καθώς επίσης και στον λόγο του Ι. Χρυσοστόμου ο οποίος γράφει σχετικά: «κατά την εορτήν ταύτην άπαντες υδρεύονται, οίκαδε τα νάματα φέροντες και εις ενιαυτόν φυλάττουσιν». Απαραίτητη βεβαίως προϋπόθεση για την κατ’ οίκον διατήρηση του καθαγιασμένου ύδατος είναι η ευλαβής και μετά μεγίστης προσοχής φύλαξή του. Έτσι, ο Μεγάλος Αγιασμός (της παραμονής των Θεοφανείων) είναι δυνατόν να φυλάσσεται και στα σπίτια των ευσεβών χριστιανών όλο το χρόνο για τον αγιασμό τους «δια του ραντισμού και της μεταλήψεως», καθώς για να αγιάζουν τα ίδια τα σπίτια τους, τους κήπους, τα σπαρτά τους, τα ζώα, τα οχήματα τους κλπ. Είναι καλό να χρησιμοποιείται και για την προφύλαξη μας από τη βασκανία και κάθε σατανική ενέργεια και όχι άλλα δεισιδαιμονικά ξόρκια, λάδια, ξεματιάσματα κλπ. Εξυπακούεται πως στο σπίτι, διατηρούμε τον Αγιασμό (Μικρό ή Μεγάλο) στο εικονοστάσιο, όπου καίει κανδήλα και πως τα μέλη της οικογενείας αυτής επιμελώς θα αποφεύγουν τις αφορμές και αιτίες της αμαρτίας που φυγαδεύουν την θεία χάρη.  

διαβάστε περισσότερα »

Χριστούγεννα και να κοιμηθούμε;

Τα Χριστούγεννα δεν είναι μόνο πλούσια εδέσματα και πολύχρωμα λαμπιόνια αλλά μια ευκαιρία για ενδοσκόπηση και πνευματικότητα. «Ο Χριστός με τη μεγάλη Του αγάπη και με την μεγάλη Του αγαλλίαση που σκορπάει στις ψυχές των πιστών με όλες τις άγιες γιορτές Του, μας ανασταίνει αληθινά αφού μας ανεβάζει ψηλά πνευματικά. Αρκεί να συμμετέχουμε και να έχουμε όρεξη πνευματική να τις πανηγυρίζουμε πνευματικά. τότε τις γλεντάμε πνευματικά και μεθάμε πνευματικά από το παραδεισένιο κρασί που μας φέρνουν οι Άγιοι και μας κερνούν. Τις γιορτές για να τις ζήσουμε, πρέπει να έχουμε τον νου μας στις άγιες ημέρες και όχι στις δουλειές που έχουμε να κάνουμε για τις άγιες ημέρες. Να σκεφτόμαστε τα γεγονότα της κάθε αγίας ημέρας και να λέμε την ευχή δοξολογώντας τον Θεό. Έτσι θα γιορτάζουμε με πολύ ευλάβεια κάθε γιορτή. Να μελετάει και να ζει τα θεία γεγονότα συνέχεια. Όταν κανείς μελετάει τα γεγονότα της κάθε γιορτής, φυσιολογικά θα συγκινηθεί και με ιδιαίτερη ευλάβεια θα προσευχηθεί. Έπειτα στις Ακολουθίες ο νους να είναι στα γεγονότα που γιορτάζουμε και με ευλάβεια να παρακολουθούμε τα τροπάρια που ψέλνονται. Όταν ο νους είναι στα θεία νοήματα, ζει τα γεγονότα ο άνθρωπος, και έτσι αλλοιώνεται. -Γέροντα, μετά την Αγρυπνία των Χριστουγέννων δεν κοιμόμαστε; -Χριστούγεννα και να κοιμηθούμε! Η μητέρα μου έλεγε: «Απόψε μόνον οι Εβραίοι κοιμούνται». Βλέπεις, την νύχτα που γεννήθηκε ο Χριστός οι άρχοντες κοιμόνταν βαθιά, και οι ποιμένες «αγραυλούσαν». Φύλαγαν τα πρόβατα την νύχτα παίζοντας την φλογέρα. Κατάλαβες; Οι ποιμένες πού αγρυπνούσαν είδαν τον Χριστό. -Πώς ήταν Γέροντα, το σπήλαιο; -Ήταν μία σπηλιά μέσα σε έναν βράχο και είχε μία φάτνη, τίποτε άλλο δεν είχε. Εκεί πήγαινε κανένας φτωχός και άφηνε τα ζώα του. Η Παναγία με τον Ιωσήφ, επειδή όλα τα χάνια ήταν γεμάτα και δεν είχαν πού να μείνουν, κατέληξαν σε αυτό το σπήλαιο. Εκεί ήταν το γαϊδουράκι και το βοϊδάκι, που με τα χνώτα τους ζέσταναν τον Χριστό! «Ἔγνω βοῦς τον κτησάμενον και όνος την φάτνην του κυρίου αὐτοῦ», δεν λέει ο Προφήτης Ησαΐας; -Σε ένα τροπάριο, Γέροντα, λέει ότι η Υπεραγία Θεοτόκος βλέποντας τον νεογέννητο Χριστό, «χαίρουσα ὁμοῦ καὶ δακρύουσα» ἀναρωτιόταν:… «Ἐπιδώσω σοι μαζόν, τῷ τὰ σύμπαντα τρέφοντι, ἢ υμνήσω σε, ὡς Υἱὸν καὶ Θεόν μου; ποίαν εὕρω ἐπὶ σοί προσηγορίαν;» -Αυτά είναι τα μυστήρια του Θεού, η πολύ μεγάλη συγκατάβαση του Θεού, την οποία δεν μπορούμε εμείς να συλλάβουμε! –Γέροντα, πώς θα μπορέσουμε να ζήσουμε το γεγονός της Γεννήσεως, ότι δηλαδή ο Χριστός «Σήμερον γεννάται εκ Παρθένου»; -Για να ζήσουμε αυτά τα θεία γεγονότα, πρέπει ο νους να είναι στα θεία νοήματα. Τότε αλλοιώνεται ὁ άνθρωπος. «Μέγα και παράδοξον θαύμα τετέλεσται σήμερον», ψάλλουμε. Άμα ο νους μας είναι εκεί, στο «παράδοξον», τότε θα ζήσουμε και το μεγάλο μυστήριο της Γεννήσεως του Χριστού. Εγώ θα εύχομαι η καρδιά σας να γίνει Αγία Φάτνη και το Πανάγιο Βρέφος της Βηθλεέμ να σας δώσει όλες τις ευλογίες Του.

διαβάστε περισσότερα »
Χρονολογικό αρχείο

Φόρμα επικοινωνίας

Εορτολόγιο