Day: 11 Νοεμβρίου, 2023

Κάποιος που θα καταλαβαίνει

Πήγε κάποτε ένας πιτσιρίκος να αγοράσει ένα  σκυλάκι από petshop. Μπαίνει, λοιπόν, στο μαγαζί και ρωτάει τον ιδιοκτήτη πόσο στοιχίζει ένα κουταβάκι. «100 ευρώ» του λέει εκείνος. «Τι κρίμα», λέει ο μικρός, «δεν έχω τόσα χρήματα.» Ψάχνει τις τσέπες του και βλέπει ότι έχει 7,58 ευρώ. «Έχω μόνο τόσα», λέει. «Μπορώ με αυτά να δω τουλάχιστον τα κουτάβια και να τα χαϊδέψω λιγάκι; Ο καταστηματάρχης το σκέφτεται λίγο, σφυρίζει, και τα κουτάβια έρχονται τρέχοντας κοντά του. Ένα από τα κουτάβια κούτσαινε λίγο και ήρθε τελευταίο στην παρέα. Μόλις το είδε ο μικρός, είπε: «Αυτό θέλω να αγοράσω!» «Μα, αυτό είναι ανάπηρο ξέρεις και δε θα μπορέσει ποτέ να παίξει μαζί σου όπως τα άλλα», του λέει ο κύριος. «Εγώ δε σου συνιστώ να πάρεις αυτό, διάλεξε κανένα άλλο.» «Όχι», λέει ο μικρός, «εγώ αυτό θα αγοράσω όταν μαζέψω τα χρήματα.» Αφού με τα πολλά ο καταστηματάρχης βλέπει ότι ο μικρός δεν αλλάζει γνώμη, του λέει: «Εντάξει, μπορείς να πάρεις αυτό το κουτάβι δωρεάν, δε θέλω χρήματα.» Έξαλλος ο μικρός τού αποκρίνεται: «Όχι, αυτό το κουτάβι αξίζει τα ίδια χρήματα με τα άλλα, έχει την ίδια αξία.» Βγάζει, λοιπόν, τα 7,58 ευρώ που είχε πάνω του, τα δίνει στον κύριο και του λέει: «Τα υπόλοιπα θα σου τα δίνω ένα ευρώ την ημέρα, ώσπου να σε ξεχρεώσω.» Ο καταστηματάρχης δεν κατάλαβε την εμμονή του μικρού να αγοράσει ένα ανάπηρο ζώο και τότε ο μικρός σηκώνει το παντελόνι του και δείχνει το πόδι του που ήταν τεχνητό (πρόσθετο μεταλλικό) και λέει: «Δε χρειάζομαι ένα σκύλο να τρέχει γιατί και εγώ δεν μπορώ να τρέξω βλέπετε, και νομίζω ότι ο σκύλος χρειάζεται κάποιον που θα τον καταλαβαίνει!»

Ο καθηγητής και ο βαρκάρης

  Κάποια μέρα, ένας από τους μεγαλύτερους πανεπιστημιακούς καθηγητές και υποψήφιους του Βραβείου Νόμπελ, διάσημος σε όλο τον κόσμο, έφθασε στις όχθες μια λίμνη.    Ζήτησε από τον βαρκάρη να του κάνει το γύρο της λίμνης για να ξεκουραστεί και να απολαύσει τη σπάνια ομορφιά της. Ο βαρκάρης ανταποκρίθηκε με πολύ προθυμία. Όταν απομακρύνθηκε από την ακτή, ο καθηγητής ξεκίνησε τις πειρατικές ερωτήσεις του.   -Φίλε μου, γνωρίζεις μαθηματικά, τον ρώτησε. -Όχι, απάντησε συνεσταλμένα ο βαρκάρης. -Έχεις χάσει το ένα τέταρτο της ζωής σου, ήταν η απάντηση του καθηγητή. -Μήπως ξέρεις αστρονομία; συνέχισε το πείραγμα. -Όχι, απάντησε ο βαρκάρης. -Έχεις χάσει τα δύο τρίτα της ζωής σου. Τότε θα γνωρίζεις φιλοσοφία. -Όχι, απάντησε και στην τρίτη ερώτηση ο βαρκάρης. -Κρίμα! Έχεις χάσει τα τρία τέταρτα της ζωής σου, αποφάνθηκε ο σοφός καθηγητής.   Ξαφνικά μια καλοκαιριάτικη καταιγίδα ξέσπασε. Η βάρκα, καταμεσής της λίμνης, χοροπηδούσε σαν καρυδότσουφλο. Ο αγέρας σφύριζε δαιμονισμένα. Απεγνωσμένα προσπαθούσε ο βαρκάρης να κρατήσει τη βάρκα του. Γύρισε τότε προς τον καθηγητή και τον ρώτησε:   -Καθηγητά μου, ξέρετε να κολυμπάτε; -Όχι, απάντησε εκείνος ξέψυχα. -Λυπάμαι, αλλά εσείς χάσατε όλη σας τη ζωή!   Ένα δυνατό κύμα αναποδογύρισε τη βάρκα… «Μεριμνάς και τυρβάζει περί πολλά∙ ενός δε εστί χρεία» (Λουκ.10,41). Μάθε να κολυμπάς…

Προσευχή τη νύχτα.

Πολύ ωφελεί να σηκώνεστε τη νύχτα για προσευχή. Καλύτερη είναι η προσευχή της νύχτας. Είναι μια συνήθεια, μόλις ξυπνήσεις, να πεταχτείς αμέσως όρθιος. Η νύχτα δεν δόθηκε για να κοιμόμαστε (να ξεκουραζόμαστε) και να τεμπελιάζουμε πάντοτε. Δόθηκε και για προσευχή… (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος) Γιατί ο ίδιος ο Χριστός, διανυκτέρευσε στο όρος; Ασφαλώς, για να είναι το πρότυπό μας. Τη νύχτα κυρίως αναπνέουν τα φυτά. Τότε κυρίως και η ψυχή, περισσότερο από τα δέντρα δροσίζεται (με την προσευχή). (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος) Πίστεψέ με, ότι δεν καθαρίζει συνήθως τόσο πολύ η φωτιά τη σκουριά, όσο η νυχτερινή προσευχή το δηλητήριο των αμαρτημάτων μας. (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος) Όταν την νύχτα, που άλλοι αναπαύονται, εσύ με δάκρυα επιτελείς νυχτερική προσευχή (αγρυπνία), πιο πολύ σε σπλαχνίζεται ο Κύριος. (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος) Πάντοτε βέβαια, αλλά κυρίως τότε πρέπει να θυμόμαστε το Θεό, όταν η σκέψη μας ησυχάζει. Κατά την διάρκεια της ημέρας, έρχονται στο νου και άλλες φροντίδες και θόρυβοι και απομακρύνουν τον Θεό από την σκέψη μας. Στη διάρκεια όμως της νύχτας, μπορούμε να Τον θυμόμαστε διαρκώς, τότε που η ψυχή γαληνεύει και αναπαύεται σαν σε ήρεμο λιμάνι. (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος) Τα πάντα οι μιαροί και πονηροί άνθρωποι τα τελούν μέσα στην νύχτα, διαφεύγοντας την προσοχή όλων, τυλιγμένοι στο σκοτάδι. Πες μου, την νύχτα δεν παραφυλάει ο μοιχός; Δεν επιδιώκει την νύχτα ο κλέφτης; Δεν κάνει την δουλειά του την νύχτα ο τυμβωρύχος; (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος) Η νυχτερινή ήσυχη προσευχή πολύ βοηθάει με την ηρεμία της και είναι πιο αποτελεσματική και για την δική μας πνευματική ανάπτυξη, όπως και η νυχτερινή σιωπηλή βροχή πολύ ωφελεί στην ανάπτυξη των φυτών. (Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης) Όλη η προσευχή που θα κάνεις την νύχτα, να την θεωρείς ανώτερη από οποιαδήποτε εργασία που θα κάνεις την ημέρα. Διότι η γλυκύτητα που δοκιμάζουν οι ερημίτες κατά την ημέρα, προέρχεται από το πνευματικό φως της νυχτός. (Άγιος Ισαάκ ο Σύρος) Πολύ ωφελεί να σηκώνεστε τη νύχτα για προσευχή. Καλύτερη είναι η προσευχή της νύχτας. Είναι μια συνήθεια, μόλις ξυπνήσεις, να πεταχτείς αμέσως όρθιος. Μπορεί βέβαια, να γυρίσεις απ’ την άλλη μεριά και να σε πάρει ο ύπνος μέχρι το μεσημέρι. Πολύ κακό! Γι’ αυτό μόλις ξυπνήσεις, αμέσως να σηκωθείς. Να διαλέγεις τις ώρες της νύχτας. Μπαίνεις ευκολότερα στην προσευχή. Αυτός που αγρυπνεί τη νύχτα στην προσευχή, την άλλη μέρα μπορεί να εργαστεί πιο καλά. Διότι τον χαριτώνει ο Θεός και ανανεώνεται ψυχικά. Αντίθετα, όποιος δεν έχει διάθεση να κάνει θυσίες για την αγάπη του Χριστού, ο ίδιος αποκλείει τον εαυτό του απ’ την Χάρη. Ακόμη και τυχαία να ξυπνήσεις τη νύχτα, μην ξανακοιμηθείς αμέσως. Είναι μια ευκαιρία που σου δίνει ο Θεός να προσευχηθείς όσο μπορείς μες στην ησυχία. (Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης) Όλη τη νύχτα προσεύχομαι και φωνάζω: Ή σώσε τους δούλους σου Κύριε ή και εμένα σβήσε! Δεν θέλω παράδεισο…! (Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής) Την βραδινή προσευχή να μην την αμελής. Να προσεύχεσαι με διάθεση, όπως εκείνοι που πηγαίνουν σε συμπόσιο. Αυτοί είναι ξύπνιοι και αισθάνονται όλο χαρά. Έτσι και εσύ, αφού πρόκειται να ομιλήσεις με τον Νυμφίο σου να μην ακούς, όταν σου λέει ο πειρασμός διάφορα για να σε εμποδίσει, γιατί ξέρεις έχουμε ένα που ενδιαφέρεται πολύ για εμάς. (Γέροντας Αμφιλόχιος Μακρής)

Χρονολογικό αρχείο

Πρόσφατα άρθρα

Αντιμετωπίζοντας τον πόνο πνευματικά.

  Πολλές φορές, οι σωματικές οδύνες γεννούν τις πνευματικές παρηγοριές και γι’ αυτό πρέπει να τις αποδεχόμαστε με χαρά. Όταν ο άνθρωπος δεν αντιμετωπίσει πνευματικά τον πόνο, μπορεί να αγριέψει, αλλά και θα πονά 2 φορές. Αν καταλάβει τι θησαυρό αποταμιεύει από τον πόνο των δοκιμασιών, δεν θα γόγγυζε. Όταν τον αντιμετωπίσει πνευματικά, ηρεμεί και παρηγοριέται θεϊκά. Είναι πανηγύρι μετά η αρρώστια γιατί θα πάει με τους Ομολογητάς και τους Μάρτυρες. Οι Άγιοι Μάρτυρες ξεχνούσαν τον πόνο, γιατί η αγάπη τους προς τον Χριστό ήταν μεγαλύτερη από τον πόνο και τον εξουδετέρωνε. Αν δεν αντιμετωπίζεις σωστά τον πόνο, θα πονάς δύο φορές. Αν σκέφτεσαι τον πόνο, θα διπλασιάζεται ο πόνος. Ενώ με έναν καλό λογισμό, αν λ.χ. θυμάσαι αυτούς που πονούν πιο πολύ από σένα ή αν ψάλλεις λίγο, ο πόνος ξεχνιέται. Ή να λες: «Για την αγάπη Σου Χριστέ μου, θα υπομείνω». Όταν επισκέπτεται ο πόνος τον άνθρωπο, τότε του κάνει επίσκεψη ο Χριστός. Η καλοπέραση και όταν ο άνθρωπος δεν περνάει καμία δοκιμασία, είναι σαν μια εγκατάλειψη Θεού. Μιλάω βέβαια για έναν ο οποίος δεν θέλει την κακοπάθεια για την αγάπη του Χριστού. Σου λέει: «Έχω την υγεία μου, έχω την όρεξή μου, τρώω, περνάω μια χαρά, ήσυχα» και δεν λέει ένα «δόξα Σοι ο Θεός». Ο Ιησούς είναι γλυκύς και όποιος ακουμπήσει την πίκρα του πόνου του στον Χριστό, το πικρό μεταβάλλεται σε γλυκό σιρόπι… Ο υπερβολικός σωματικός πόνος σε εκείνον που έχει θείο έρωτα μετριάζεται, ενώ ο λίγος πόνος χάνεται… Η χαρά δεν διώχνει τον πόνο, έχεις τον πόνο και χαίρεσαι συγχρόνως, ενώ η Θεία Χάρις!… Μεγάλη υπόθεση! Δεν περιγράφεται! Το καλύτερο «χάπι» του πόνου είναι η ψαλμωδία μαζί με την ευχή. Την νύχτα οι πόνοι (σε έναν άρρωστο) δυναμώνουν, διότι «βαραίνει» τη νύχτα ο άνθρωπος. Ύστερα την ημέρα οι άρρωστοι, επειδή έχουν συντροφιά, συζητούν κ.λπ., ξεχνούν τον πόνο. Το βράδυ που είναι μόνοι τους, πάει ο νους τους στον πόνο και νομίζουν ότι πονούν περισσότερο. Να ζεις τον πόνο σου, σαν να μην υπάρχει. Ο Θεός σε όποιον πονάει πνευματικά και υποφέρει για τους άλλους, δίνει πολλή παρηγοριά, γιατί αλλιώς δεν θα μπορούσε να αντέξει. Ξέρετε πώς πικραίνομαι με τόσα γράμματα που παίρνω από ανθρώπους με ένα σωρό προβλήματα; Πίκρα, φαρμάκι είναι το στόμα μου και μετά δεν θέλω να φάω τίποτε. Απ’ αυτόν όμως τον πόνο, βγαίνει η πραγματική χαρά. Ανταμείβει ο Θεός με παρηγοριά, ανάλογη με τον πόνο. Παρηγορεί με τέτοια παρηγοριά, που δεν μπορείς να την αντέξεις. Και ενώ προηγουμένως πονούσες για τον άλλον και έκλαιγες, μετά νοιώθεις μια αγαλλίαση. Σαν να σου λέει ο Καλός Θεός: Μην στενοχωριέσαι παιδί μου, άκουσα το αίτημά σου. Ο πόνος ο δικός σου, σε βοηθάει να καταλάβεις τον πόνο των άλλων. Και όταν δέχεσαι με χαρά τον δικό σου πόνο, δίνεις στους πονεμένους παρηγοριά. Πολλές φορές, οι σωματικές οδύνες γεννούν τις πνευματικές παρηγοριές και γι’ αυτό πρέπει να τις αποδεχόμαστε με χαρά. Ανυπόφορο ονομάζω τον πόνο εκείνο, που κάνει να τρέχουν δάκρυα από τα μάτια! Αυτά τα δάκρυα δεν είναι ούτε μετανοίας, ούτε αγαλλιάσεως. Είναι δάκρυα μαρτυρίου!… Τον ανυπόφορο πόνο τον αντιμετωπίζει κανείς αν είναι κοσμικός, με το τραγούδι και αν είναι πνευματικός άνθρωπος, με την ψαλμωδία… Ο πατέρας μου μία φορά είχε πυρετό και πολύ πονοκέφαλο. Τί κάνει λοιπόν; Παίρνει και τρώει μία αλμυρή σαρδέλα, πίνει και ένα ποτήρι κρασί και άρχισε να τραγουδάει το: «Ξύπνα, καημένε μου ραγιά» και άλλα τραγούδια της κλεφτουριάς και έγινε καλά! Έτσι και εμείς να ψέλνουμε, για να «διασκεδάζεται» ο πόνος! Και εγώ μία μέρα κρύωσα και είχα έναν πονοκέφαλο, που πήγαινε να σπάσει το κεφάλι μου. Άρχισα λοιπόν μία πολύ ωραία ψαλμωδία και μου έφυγε ο πονοκέφαλος. Πράγματι η ψαλμωδία μαζί με την ευχή πολύ βοηθάει σ’ αυτές τις περιπτώσεις· απαλύνει την ψυχή, την γλυκαίνει…  

διαβάστε περισσότερα »

Day: 11 Νοεμβρίου, 2023

Με σκληρή δουλειά και υπομονή ένα άτομο ξαναμπαίνει στον κόσμο της προσευχής που είχε χάσει.

Τι χρειάζεται να κάνει ένα άτομο για να περάσει από την προσευχή που αποσπάται από την προσοχή στην προσευχή με προσοχή; Συνειδητοποιήστε τον κίνδυνο της κατάστασής σας, κάντε προσπάθειες και δουλέψτε. Η προσευχή επιστρέφει με τον ίδιο τρόπο που έφυγε. Με σκληρή δουλειά και υπομονή ένα άτομο ξαναμπαίνει στον κόσμο της προσευχής που είχε χάσει, αναρωτιέται πόσο καιρό του πήρε να μην καταλάβει ότι εξαπατούσε και λήστευε τον εαυτό του, εκπλήσσεται με το πόσο χρόνο έχασε, πώς ένας δαίμονας τον πήρε μακριά από την προσευχή, πώς μπορούσε να μετανιώσει για τον Θεό για όσα του έδωσε ο Θεός – μυαλό και καρδιά. Βλέπει ότι πρόδωσε τον Θεό και μεταστράφηκε σε κάποια ειδωλολατρική πεποίθηση λέξης. νιώθει σαν ναύτης που ξέφυγε από ένα πλοίο που βυθίστηκε και κολύμπησε στην ακτή: το φορτίο του βυθίστηκε, οι κόποι των περασμένων ετών ήταν μάταιοι, αλλά ο ίδιος έμεινε ζωντανός και κράτησε τα πλούτη του μαζί του. Η χαρά εκείνου που έχει εγκαταλείψει τη φανταστική, εξωτερική προσευχή για χάρη της ισχυρής και συγκεντρωμένης προσευχής είναι παρόμοια με τη χαρά ενός δούλου που έχει λάβει την ελευθερία. ο θεραπευμένος που σηκώθηκε από το νεκροκρέβατό του. ο ζητιάνος που βρήκε τον θησαυρό. ο τυφλός που είδε την όρασή του και είδε το φως. Από πού πρέπει να ξεκινήσουμε την προσευχή μας και πώς πρέπει να τη δομήσουμε; Για έναν Χριστιανό, όλη του η ζωή πρέπει να είναι προετοιμασία για προσευχή. Αυτός που υπακούει στον Θεό (δηλαδή εκπληρώνει τις εντολές) ακούγεται από τον Θεό στην προσευχή. Πρέπει να ξεκινήσουμε την προσευχή μας ευχαριστώντας τον Θεό για τις ευλογίες Του, τις οποίες είμαστε ανάξιοι. Στη συνέχεια, φέρτε μετάνοια στον Θεό και ζητήστε τη βοήθειά Του στο μονοπάτι της διόρθωσης, και μετά απευθυνθείτε στον Θεό με ικεσίες, επιπλέον, αφήνοντας τα πάντα στην καλή Του Πρόνοια. Η προσεκτική προσευχή είναι η ανάνηψη της ψυχής. Σε μια τέτοια προσευχή, ένα άτομο βιώνει μυστικά την ανάστασή του από τους νεκρούς. Μια προσεκτική προσευχή γράφεται με το αίμα της καρδιάς στον κύλινδρο της ζωής, που θα ξεδιπλωθεί στην Εσχάτη Κρίση, και μια απρόσεκτη προσευχή γράφεται με νερό, που δεν αφήνει κανένα ίχνος. Η Βίβλος μιλά για τέσσερα ποτάμια που κάποτε πότιζαν την Εδέμ. Τέσσερις αρετές τρέφουν την ανθρώπινη ψυχή: πίστη, ελπίδα, αγάπη και μετάνοια. Στη μέση της Εδέμ φύτρωσε το δέντρο της ζωής, οι καρποί του οποίου έδωσαν την αθανασία. Ένα μυστηριώδες δέντρο της ζωής, που τρέφεται από τη χάρη, μεγαλώνει στην ανθρώπινη ψυχή – αυτή είναι η προσευχή: όποιος έχει βρει την αληθινή προσευχή έχει βρει την αθανασία στον Θεό. Ποια είναι η σημασία της προσευχής της Εκκλησίας και των αγίων για όλο τον κόσμο; Με τι μπορείτε να το συγκρίνετε; Με μια χρυσή αλυσίδα που συνδέει τον ουρανό και τη γη. Η γη κρέμεται σε αυτήν την αλυσίδα, ταλαντεύεται πάνω από την άβυσσο. Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ ( Καρελίν)

διαβάστε περισσότερα »

Είναι απαραίτητο για κάθε Ορθόδοξο Χριστιανό να γνωρίζει την πίστη του.

Να ξέρετε ότι όχι σπάνια έχω δει κυρίες και δεσποινίδες που πηγαίνουν στην Εκκλησία κάθε Κυριακή και πασχίζουν να βαδίσουν στο δρόμο της αλήθειας, αλλά, μεταξύ άλλων, καταφεύγουν περιστασιακά σε διάφορα μαγικά μέσα… Δυστυχώς, αυτές οι γυναίκες ακολουθούν μια μορφή πνευματικότητας που είναι ρηχή και αντιφατική, ανίκανη να διακρίνει ανάμεσα σε αυτό που είναι του Θεού και τι είναι του Σατανά.  Λέγεται και πνευματική ανωριμότητα. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν γνωρίζουν πολλά για την πίστη στην οποία βαφτίστηκαν και, δυστυχώς, δεν φαίνεται να ανησυχούν για την κατάσταση.  Αφέλεια, έλλειψη έρευνας και ανησυχία ακόμη και σε ελάχιστο επίπεδο μπορεί να παρατηρηθεί πολύ εύκολα στην περίπτωση αυτών των ανθρώπων. Έχουν όμως ακόμα τη χαρά και τον χρόνο να καθίσουν αναπαυτικά και να ακούσουν όλα όσα τους λένε όλοι οι σημερινοί ακατάλληλοι που αυτοαποκαλούνται «πνευματικοί κύριοι».  «Αλλά τι κοινωνία έχει η δικαιοσύνη με την ανομία, ή ποια κοινωνία έχει το φως με το σκοτάδι;»  – (Β’ Κορινθίους 6, 14). Αυτό ρώτησε ο Άγιος Απόστολος Παύλος στους Κορινθίους στην επιστολή του, το ίδιο θέλω να ρωτήσω και τις κυρίες που συνδυάζουν την Ορθοδοξία με το ταρώ, τη μαντεία στον καφέ, την κρυσταλλοθεραπεία και πολλές άλλες αποκρυφιστικές πρακτικές. Θα πρόσθετα επίσης αυτό που λέει ο προφήτης Ησαΐας: «Αλίμονο σε αυτούς που λένε το κακό καλό και το καλό κακό.  που αποκαλούν το φως σκοτάδι και το σκοτάδι φως.  που μετράνε το πικρό γλυκό και το πικρό γλυκό!».  – (Ησαΐας 5, 20) Κάποτε, ρωτώντας μια κυρία για την εμπλοκή της σε τέτοιες δραστηριότητες, απάντησε ότι τελικά δεν κάνει κακό σε κανέναν και ότι δεν υπάρχει τίποτα σοβαρό σε αυτό, μόνο περιστασιακά τις ασκεί από περιέργεια. Προσθέτοντας ότι, τελικά, αυτό που πραγματικά έχει σημασία είναι να παραμένουμε καλοί άνθρωποι, ακόμα και όταν τολμούμε να διαβάζουμε ωροσκόπια, να πειραματιζόμαστε με κρυσταλλοθεραπείες, να δοκιμάζουμε ανάγνωση καφέ ή να εξερευνούμε άλλες παρόμοιες πρακτικές… Αυτή η κυρία και πολλοί άλλοι σαν αυτήν δεν κατάλαβαν ότι δεν μπορείς να συνδυάσεις το φως με το σκοτάδι και ότι με αυτόν τον τρόπο κινδυνεύεις να χάσεις τη σωτηρία σου.  Παρόλο που μπορεί να ακούγεται σκληρό ή σοκαριστικό σε μερικούς ανθρώπους, αυτή είναι η αλήθεια. Δεν πρόκειται για προσωπικές απόψεις ή υποθέσεις, αλλά για την Αλήθεια που μαρτυρήθηκε από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό και τους Αγίους Του, οι οποίοι μέσα από τη ζωή τους έδωσαν παραδείγματα άξια να ακολουθηθούν. Αυτές οι πρακτικές δεν είναι του Θεού, αλλά είναι οι απατηλές παγίδες του Διαβόλου, ο οποίος εκμεταλλεύεται τη δίψα του ανθρώπου για πνευματικότητα.  Ως εκ τούτου, προσφέρει τις αφελείς γρήγορες απαντήσεις και λύσεις με διάφορα απόκρυφα μέσα, τα οποία η Αγία Γραφή και οι Άγιοι Πατέρες μας προειδοποιούν συνεχώς να προσέχουμε. Η άγνοια είναι πραγματικά σοβαρά ζητήματα, ειδικά όταν πρόκειται για αλήθεια, πίστη και πνευματικότητα.  Είναι απαραίτητο για κάθε Ορθόδοξο Χριστιανό να γνωρίζει την πίστη του και να τη ζει αυθεντικά, κατανοώντας το νόημα και τη σημασία της. Όπως δεν μπορείτε να υπηρετήσετε δύο κυρίους ταυτόχρονα, έτσι και τα πράγματα του Θεού και τα πράγματα του Σατανά είναι ασύμβατα.  Ο διάβολος δεν θα έρθει κοντά σου για να σε τρομάξει και να σου δείξει ποιος πραγματικά είναι. Θα κρυφτεί κάτω από τη μάσκα της ανεκτικότητας, της αθωότητας, του θετικισμού και της ελευθερίας, γιατί ξέρει ότι αν ερχόταν ανοιχτά, οι άνθρωποι θα ήξεραν αμέσως την αλήθεια και θα έπαιρναν προφυλάξεις και θα απομακρύνονταν. Φυσικά, για όσους δεν έχουν κατανοήσει τις διαφορές μεταξύ των θρησκειών, την ιστορία τους, την προέλευση των τελετουργιών και των πρακτικών που ακολουθούν, όλες αυτές οι πτυχές μπορεί να φαίνονται υπερβολικές και εξτρεμιστικές.  Δυστυχώς υπάρχουν και εκείνοι που γελούν με τέτοιες ανακαλύψεις, θεωρώντας τις ανοησίες που ισχύουν μόνο για τους κλειστόμυαλους. Ωστόσο, ο στόχος μας δεν είναι να πείσουμε τους άλλους να υιοθετήσουν τις ίδιες πεποιθήσεις, αλλά να εκθέσουμε την αλήθεια και τους κινδύνους που συνδέονται με αυτόν τον πνευματικό αποπροσανατολισμό, ο οποίος μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια ψυχών. Έχουμε τα απαραίτητα παραδείγματα στην Αγία Γραφή, μεταξύ των οποίων και αυτό του Βασιλιά Σαούλ.  Για μια βαθύτερη κατανόηση αυτού του θέματος, σας συνιστώ να διαβάσετε το Πρώτο Βιβλίο των Βασιλέων από την Παλαιά Διαθήκη.  Ο Θεός θα σε βοηθήσει να καταλάβεις. Επίσης, υπάρχουν πολλά βιβλία και μαρτυρίες Αγίων και άλλων πρώην ασκούμενων του αποκρυφισμού, που κατάφεραν να περιορίσουν την υπερηφάνειά τους και να ζητήσουν ταπεινά από τον Κύριο να τους δείξει την αλήθεια και να τους βγάλει από την παγίδα της ψευδούς πνευματικότητας. Σε προτρέπω να σταματήσεις να ανακατεύεις την Ορθοδοξία με κάτι άλλο, γιατί τότε δεν θα σε ακούσει ο Θεός και σταδιακά θα χάσεις τη σωτηρία της ψυχής σου.  Παρόλο που μπορεί να είναι δύσκολο να το πιστέψει κανείς, αυτή είναι η πραγματικότητα. Όσο παραμένετε κολλημένοι στις υπερήφανες πεποιθήσεις και τις σοφιστείες σας, δεν θα μπορείτε να συνειδητοποιήσετε ότι είστε βαθιά εξαπατημένοι.  Ο μόνος δρόμος για την Αιωνιότητα και τη ζωή είναι μόνο μέσω του Ιησού Χριστού και της Εκκλησίας Του. «Εγώ είμαι η Οδός, η Αλήθεια και η Ζωή.  Κανείς δεν έρχεται στον Πατέρα μου παρά μόνο μέσω εμού.  Είμαι το Φως του κόσμου.  αυτός που με ακολουθεί δεν θα περπατήσει στο σκοτάδι, αλλά θα έχει το φως της ζωής».  – (Ιησούς Χριστός) Ο Ορθόδοξος Χριστιανός Πρέσβης

διαβάστε περισσότερα »

Πρόσφατα άρθρα

Η εξουσία πολλές φορές μας παρασύρει.

Αν κάποιος προτού γίνει μαθητής, αμέσως γίνεται δάσκαλος, οπωσδήποτε θα φτάσει στην αλαζονεία. Η εξουσία πολλές φορές μας παρασύρει να πράττουμε πράγματα, τα οποία δεν θεωρούνται καλά από τον Θεό και χρειάζεται πραγματικά γενναία ψυχή, για να κάνουμε καλή χρήση της τιμής, της δόξας και της εξουσίας. Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους για τα μεν δικά τους σφάλματα γίνονται συνήγοροι, κατηγορούν όμως τα σφάλματα των άλλων. Και πολλές φορές λένε, ότι τα πράγματα της πολιτείας δεν βαδίζουν καλώς και ότι αιτία του κακού, είναι η απερισκεψία των αρχόντων. Εγώ όμως λέω, ότι όχι η απερισκεψία των αρχόντων, αλλά τα δικά μας σφάλματα είναι η αιτία της αναταραχής και αυτά προκαλούν τις συμφορές που μας συμβαίνουν. Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση. Εξάλλου το να εκλέγουμε τους άρχοντες σύμφωνα με τις επιθυμίες μας, τίποτε άλλο δεν είναι παρά, το ότι λόγω των προηγούμενων σφαλμάτων μας, τέτοιον άρχοντα αποκτήσαμε… Έναν άνθρωπο που συγκρατεί τον θυμό, τον φθόνο και τις ηδονές του και ο οποίος όλα τα υποτάσσει στους Νόμους του Θεού, έναν τέτοιον άνθρωπο θα ήθελα να έβλεπα με μεγάλη ευχαρίστηση να εξουσιάζει. Εκείνος που κυβερνιέται από τα πάθη του και δεν μπορεί να κυβερνήσει τον εαυτόν του, πώς θα μπορέσει να κυβερνήσει και τους άλλους, σύμφωνα με τους Νόμους του Θεού; Ούτε ο πολιτικός, ούτε ο πνευματικός ηγέτης μπορούν να διοικήσουν καλά, αν δεν κυβερνούν πρώτα τον εαυτόν τους όπως πρέπει, αν δεν τηρούν με κάθε λεπτομέρεια τους νόμους. Τί ωφελείσαι, όταν εξουσιάζεις ανθρώπους και εξουσιάζεσαι από τα πάθη σου; Είσαι σαν και εκείνον που στο σπίτι του δέρνεται από τους υπηρέτες του και στην αγορά εμφανίζεται καμαρωτός, επειδή έχει άλλους κάτω από την εξουσία του. Αν κάποιος προτού γίνει μαθητής, αμέσως γίνεται δάσκαλος, οπωσδήποτε θα φτάσει στην αλαζονεία. Και αν προτού μάθει να άρχεται γίνει άρχοντας, αμέσως θα φουσκώσει από υπερηφάνεια. Όσοι από χαμηλές τάξεις πάρουν υψηλά αξιώματα, ευκολότερα φουσκώνουν από υπερηφάνεια. Η εξουσία πολλές φορές μας παρασύρει να πράττουμε πράγματα, τα οποία δεν θεωρούνται καλά από τον Θεό και χρειάζεται πραγματικά γενναία ψυχή, για να κάνουμε καλή χρήση της τιμής, της δόξας και της εξουσίας. Διότι η εξουσία πολλούς κατέστησε υπερήφανους, τους διήγειρε το θυμό και αναίρεσε το χαλινό της γλώσσας τους, καταποντίζοντάς τους στον μεγαλύτερο βυθό των κακών. Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

διαβάστε περισσότερα »

Θεέ μου, συγχώρα με όταν κλαίγομαι…!

  Σήμερα σε ένα λεωφορείο, είδα μία όμορφη κοπέλα με χρυσαφένια μαλλιά. Τη ζήλεψα… Φαινόταν τόσο χαρούμενη… Καί ευχήθηκα να ήμουν και εγώ τόσο όμορφος. Όταν σηκώθηκε να κατέβει, την είδα να περπατάει κουτσαίνοντας στο διάδρομο, είχε ένα πόδι και περπατούσε με δεκανίκι. Αλλά καθώς περπατούσε…τι χαμόγελο! Θεέ μου συγχώρεσε με όταν κλαίγομαι, εγώ έχω δύο πόδια. Ο κόσμος είναι δικός μου. Σταμάτησα να αγοράσω καραμέλες. Το παιδί που τις πουλούσε ήταν τόσο χαριτωμένο. Μίλησα μαζί του και ήταν πολύ χαρούμενο. Δεν είχε σημασία αν θα αργούσα στην δουλειά. Και καθώς έφευγα μου είπε: «Σας ευχαριστώ. Είστε τόσο ευγενικός. Μού αρέσει να μιλώ με ανθρώπους σαν εσάς. Βλέπετε…πρόσθεσε είμαι τυφλός». Θεέ μου συγχώρεσε με όταν κλαίγομαι, εγώ έχω δύο μάτια. Ο κόσμος είναι δικός μου. Αργότερα καθώς περπατούσα στον δρόμο είδα ένα παιδί με γαλανά μάτια. Στεκόταν και κοίταζε τα άλλα παιδιά που έπαιζαν. Δεν ήξερε τι να κάνει. Σταμάτησα και του είπα: «Γιατί δεν πας να παίξεις κι εσύ;» Το παιδί συνέχισε να κοιτάζει μπροστά του χωρίς να μιλήσει και τότε κατάλαβα ότι δεν άκουγε. Θεέ μου συγχώρεσε με όταν κλαίγομαι, εγώ ακούω. Ο κόσμος είναι δικός μου. Με πόδια να με πηγαίνουν όπου θέλω, με μάτια για να βλέπω το ηλιοβασίλεμα, με αυτιά για να ακούω τα πάντα. Θεέ μου συγχώρεσε με όταν κλαίγομαι. Είμαι πραγματικά ευλογημένος.

διαβάστε περισσότερα »
Χρονολογικό αρχείο

Φόρμα επικοινωνίας

Εορτολόγιο